اگر همکاری نمی کنید لطفا مخالف خوان هم نباشید
پنج شنبه شب هفته ی گذشته گروهی از هنرمندان هرمزگانی جهت شرکت در مراسمی که به مناسبت یوم الله بیست و دوم بهمن ماه در کشور مجارستان برگزار گردید، بندرعباس را به مقصد بوداپست ترک کردند . . . ادامه متن >>>
این گروه که به دعوت آقای ایروش - سفیر محترم کشور در مجارستان- جهت اجراء موسیقی اعزام شدند عبارتند از : آقایان علی عرب / قنبر راستگو / حسن نوری نسب / حمید عوض زاده / مهدی لشکری و مرتضی کریمی .
واضح و مبرهن است که این موقعیت می توانست نصیب هنرمندان هر کجای کشور شود اما از آنجاییکه آقای ایروش بندری بوده و با محرومیتها و مشکلات خاص هنرمندان این منطقه آشنایی دارند این فرصت را در اختیار همشهریان خویش قرار داند تاصدای جفتی و شروند بندری اینبار از بوداپست و چهار شهر دیگر مجاری به گوش مردم آن سوی آبها برسد.
آنچه در این میان گفتنش ضروری به نظر می رسد عملکرد نامناسب و کارشکنی های بعضی از متولیان امر و متصدیان امور هنری و فرهنگی استان می باشد . تا جایی که به علت عدم همکاری و سنگ اندازی و بهانه جوئی های مختلف این نهادها ، سفیر محترم مکاتبه ای با استانداری داشتند که سرانجام با تلاش ایشان و پیگیری های هنردوستان دیگر، گروه مورد نظر به بوداپست رسیدند .
بارها در گزارشات مختلف و نقدهای فراوان به این سوال بر می خوریم که اگر موسیقی هرمزگان حرفی برای گفتن دارد پس چرا هنوز هر جا از موسیقی بندری صحبت می شود بلافاصله ریتم و ترانه های بوشهری و یا خوزستانی تداعی می گردد و تلقی عامه ی مردم از موسیقی جنوب همان ریتم و ترانه های بوشهر و خوزستان است . حالا در چنین اتفاق هایی می توان دلیل این مساله و پاسخ این سوال را روشن تر و قطعی تر یافت .
یک هنرمند به تنهایی و بدون حمایتهای قانونی و بی پشتیبان چه گونه می تواند اثرش و هنرش را به گوش مخاطب خارج از شهر و منطقه ی خود برساند ؟ آیا اصلا دغدغه ی یک هنرمند باید این باشد که چگونه بسترهای مناسب ارائه ی اثرش را بیابد ؟ پس وجود ادارات و سازمانهای طویل و عریضی که بخش عمده ی وظایفشان هموار ساختن و ایجاد بستر و فضای مناسب جهت رشد و بالندگی استعدادهای فرهنگی و هنری استان است چه ضرورتی دارد؟ مسلما بررسی و بازرسی حسن انجام امور این عزیزان در حد نگارنده نیست و این حقیر هم قصد چنین جسارتی ندارد. ولی گاهی اوقات واقعیات تلخ و اسفناک ، حساسیت رسالت قلم را گوشزد می کند.
چندی پیش نیز نشر ماه ریز که برای اولین بار آثار ابراهیم منصفی را منتشر نموده است در یکی از برنامه های جنبی نخستین نمایشگاه صوتی و شنیداری کشور شبی را به پاسداشت هنر ارزشمند ابراهیم منصفی به موسیقی هرمزگان اختصاص داد که گزارش های مختلفی را از آن خواندیم ، و به ارزیابی عزیزانی که در این مراسم شرکت داشتند در نوع خودش شبی به یاد ماندنی و در خور توجه بود اما چندی بعد از آن خانه ی موسیقی و عوامل نشر ماه ریز توسط برخی از مسئولین هنری و فرهنگی استان مورد بازخواست ومواخذه قرار گرفتند که چرا از این شخصیت تجلیل شده است و حرف و حدیثهای دیگری که در این مقال و مجال نمی گنجد.
در واقع هدف از اشاره به این نوع برخوردها یادآوری و تبیین توقع و انتظار هر کدام از آحاد جامعه است از سازمانهایی که نام بلند دارند و ... که اگر خودتان فرصت و همت انجام امور و وظایف خود را ندارید ، هر ازگاهی که دلسوزی ، هنردوستی و یا درد کشیده ای از روی علاقه و شناخت اقدام به معرفی و ترتیب برنامه هایی در راستای اعتلاء و ماندگاری هنر و فرهنگ این استان محروم می نماید ، اگر همکاری نمی کنید ، لطفا و از سر خواهش دست کم مخالف خوان هم نباشید .
در پایان برای عزیزانی که در حال حاضر به عنوان نمایندگان موسیقی استان در کشور مجارستان به سر می برند آرزوی بهروزی دارم و امیدوارم که توفیق این را داشته باشند تا حق مطلب را به نحو احسن ادا نمایند .
با سپاس فراوان از آقای محسن بلوچی
تهیه و ارسال : روشینا
هرمزگانی دات نت
