اشو همان عاش

جنوبی ها علی الخصوص هرمزگانیها تکیه کلامهای جالبی در گویش محلی خود دارند که بسیاری از آنها را حتی بومیان منطقه هم از معنای واقعی اشان اطلاعی ندارند . اَشو و در واقع عاشُ . . . ادامه متن

جنوبی ها علی الخصوص هرمزگانیها تکیه کلامهای جالبی در گویش محلی خود دارند که بسیاری از آنها را حتی بومیان منطقه هم از معنای واقعی اشان اطلاعی ندارند . اَشو و در واقع عاشُ تکیه کلام نه چندان دیرینه مردمان هرمزگان است که همیشه در جشن و سرور ورد زبانهایشان می باشد . گویش هرمزگان ، اصطلاحا بندری ، سرشار از این نوع واژه ها می باشد . هدف اصلی نگارش در مورد واژه عاشُ ، در واقع رد ادعاهای کسانی است که خود را بانیان فرهنگ و هنر هرمزگان می دانند و متاسفانه جراید و رسانه های گروهی منطقه را قبضه کرده اند و اطلاعات اشتباه به مردم می دهند . تعدادی از این اربابهای فرهنگ و هنر هرمزگان بر این باورند که واژه اَشو از اَشَّه زرتشت می باشد که در اوستا وجود دارد و به معنی پاک و منزه یا منزه باد می باشد که حتی در یکی از جراید هم اشاره ای به این موضوع کرده بودند . کسانی که کم و بیش با زبان عربی آشنایی داشته باشند حتما می دانند که کلمه عاشُ در این زبان به معنای زنده باد می باشد و اَشو بندریها هم برگرفته از همین کلمه می باشد که با کمک همین علمای فرهنگ و هنر هرمزگان آن را به غلط و با تصور به اینکه کلمه زرتشتی می باشد با الف مکتوب کرده اند . با توجه به همسایگی هرمزگان با کشورهای حوزه خلیج فارس ، داد و ستد ها ، وصلت ها ، مشترکات فرهنگی و مذهبی ، موسیقی ، . . . و ترکیب برخی از کلمات عربی حتی عامیانه با گویش محلی هرمزگان این کلمه هم با حفظ معنای خود وارد این گویش شد و به احتمال فراوان نوازندگان و خوانندگان محلی منطقه که با همتایان خود در این کشورها در ارتباط بودند از عوامل اصلی رواج این واژه در بین هرمزگانیها شده اند که هنگام شادی و سرور فریاد عاشُ سر می دهند حالا چه اصراری وجود دارد که آن را به زرتشت ربط دهند ما نمی دانیم فقط می دانیم که عاشُ همه شما عزیزان .