مراسم ازدواج در منطقه حاجی آباد هرمزگان

روایت می شود که در گذشته سه تا هفت شب مراسم جشن و پایکوبی به طول می انجامید .ظاهرا این گونه عروسی چندین شبانه روز به خوانین و کلانتران مربوط بود . از مراسم قشنگ شب های عروسی ، رسم حنا بندان بود که اگر در سه شب جشنها به طول می انجامید حنا بندان شب اول و دوم را (( حنای فاش )) و شب سوم را حنای (( دزد )) می گفتند .برای دعوت آشنایان به حنا بندان ، مادر عروس ، مقداری نقل و شکلات و بادام رنگی را در دستمالهایی ریخته و هر یک را به خانه های یکی از مدعوین می فرستاد و به صورت شفاهی از آنان دعوت می نمود . . .
شب اول خانواده داماد یک ظرف حنا را با بادام رنگی تزئین کرده و در کنارش یک ظرف آب و گل مورت و یک ظرف پر از سکه قرار می داد و آن را به خانه عروس می فرستادند . در خانه عروس ، کاسه حنا را با حرکات موزون بین افراد تقسیم می کردند . در هنگام حنا بندان مطرب جشن به نشانه ی شادمانی این اشعار را با ساز و دهل به صورت ضربی می خواندند .
حنا حناش می بندیم به دست و پاش می بندیم اگه حنا نباشه آب طلا می بندیم
حنا حناش می بندیم به دست و پاش می بندیم اگه حنا نباشه برگ سنا می بندیم
ای حنابند ، ای حنا بند ، ای حنا بند ،یک حنای خوبی ببند داغ فرزندت نبینی مورت بیار حجله اش ببند
ای حنابند ، ای حنا بند ، ای حنا بند ،یک حنای خوبی ببند خوب ببند نازک ببند تو ای عزیز قد بلند
در این زمان یک زن و مرد از دوستان نزدیک ، دست و پای عروس و داماد را حنا می بستند ، یک پا و یک دست عروس را مرد و یک دست و یک پای او را زن حنا می بست و به همین شکل دست و پای داماد را.
کسی که حنا می بندد نباید (( مطلقه )) باشد .
در شب دوم خانواده عروس به همین منوال برای خانواده داماد حنا می بندند . در شب سوم خانواده عروس و داماد هر کدام جداگانه عروس و داماد را حنا می بندند .
از مراسم بزمی و رزمی عروسی که حاجی آباد با علاقه صورت می گرفت یکی (( ترکه )) یا (( چوب بازی)) بود . در محوطه ای که برای (( ترکه بازی )) فراهم کرده بودند ، دو مرد از میان نماشاچیان داوطلی رقص با چوب می شدند . دو رقصنده با ترکه خرما در دست میدان را دور می زدند با رقص و چوبشات در بالای سر .
رقص معروف محلی که با لرزاندن بدن و چوب ها همراه است . دو مرد روبرو هم با چوب های در دست ، هر دو به نوبت چوب را از بالا به پایین آورده و بر کمر حریف فرود می آوردند . این بازی تا حدی خشن ادامه می یافت تا یکی از دو چوب شکسته شود تا از شدت درد کمر توان ادامه رقص چوبی را نداشته باشند. مراسم تا پایان شب با ساز و دهل زدن ادامه می یافت .
یکی از سنت های قدیم شهر مراسم عروسی در هفت شبانه روز بود که نوازندگان قدیمی با طبل تمبک هفت شبانه روز شب ها جشن می گرفتند و اقوام کنار هم به عیش و نوش می پرداختند اما تعصب در مردم این منطقه بسیار بوده و هیچ دختر و پسری قبل از ازدئاج حق ارتباط و حتی دیدن هم را نداشته اند و بزرگان فامیل هم اجازه چنین برخوردی را نمی دادند . مراسم شیربها در قدیم رایج بوده و داماد باید حق الزحمه شیر مادر را به خانواده عروس به صورت مادی ارائه می کرده است و کلا عروسی ها به صورت ساده بوده اند و عروس و داماد از وسایل بسیار ساده زندگی مثل چند کوزه ، حصیر و یکی دو پتو و رختخواب و دیگ خوراک پزی و وسایل ضروری که درآن زمان رایج بوده استفاده می کرده اند .
حمام عروس و شب زفاف
یکی از سنت های نمادین در حاجی آباد که نمایشگر ارزش این پیشکش است در جامعه ی روستایی اهدا ء یک گوسفند یا یک اصله نخل می باشد که خانواده عروس به داماد می دهد .
در بعد از ظهر عروسی ، در قدیم عروس را سوار بر یک اسب به حمام می برند . همراهان عروس همراه با ساز این تصنیف را می خوانند :
ای حمومی ، ای حمومی ، آب حمام تازه کن جان می شورد ، بی بی عروس رختشو آماده کن
ای حمومی ، ای حمومی ، آب حمام تازه کن تا بیاریم خانم عروس شربتش آماده کن
بعد ازحمام ، عروس را به خانه پدر برده و داماد را به حمام می برند . بعد از اجرای مراسم حمام ، داماد را برای تبرک به زیارتگاهی می برند . در آن جا دو رکعت نماز خوانده و از آن جا به همراه خیل خون ( ساق دوش ) به منزل پدر عروس می برند .
در اینجاست که یک گوسفند و یک اصله نخل همراه با قرآن مجید ، یک لیوان شربت و مقداری پول به رسم هدیه به داماد تقدیم می کنند .
داماد پس از صرف شربت و قرائت قرآن ، دست پدر و مادر خود را بوسیده و راهی منزل پدر خود می شود . داماد در خانه ی پدر ، بعد از صرف شام و جمع آوری شاد باش ( فضل ، پولی است که مدعوین به عروس و داماد می دهند و اسم آنها در دفتری ثبت می شود . ) همراه خانواده اش به خانه عروس وارد می شوند . در راه حجله عروس سه بار می ایستد و پا انداز مطالبه می کند ( پا انداز ، هدیه ای است که عروس برای رفتن به حجله از داماد وی ا خانواده اش می گیرد . ) به هنگام رفتن داماد به حجله عروس به وی پا انداز می دهد . موقع ورود داماد صورت عروس پوشیده است و تا اینکه (( روگشا )) نگیرد ، روی باز نخواهد کرد .
شهر سبز
حسن عباس پور در آگاهی












