صفحه اصلی / تازه های هرمزگانی / مقالات / گرامیداشت “نصرک” با عنوان در محله خاموشان

گرامیداشت “نصرک” با عنوان در محله خاموشان

گرامیداشت “نصرک” با عنوان در محله خاموشان

http://s8.picofile.com/file/8353401550/Hormozgani_nosrak.jpg

به گزارش هرمزگانی دات نت، مراسم “در محله خاموشان” گرامی داشت “نصرک”  شب گذشته چهارم اسفندماه در موزه مردم‌شناسی خلیج فارس بندرعباس با حضور علاقمندان و فرهنگ دوستان بندرعباسی برگزار گردید.

در این مراسم محمد ذوالفقاری، سعید آرمات و موسی بندری صحبت‌هایی پیرامون زندگی و ترانه‌های نصرک و حال و هوای آن روزها بیان نمودند و در ادامه رضا کولغانی، محمد علی ذاکری، آرش رئیسی و امیر تیاری به اجرای مشترک دو قطعه ار ترانه های نصرک پرداختند و در انتهای برنامه گروه موسیقی دوستک به اجرای موسیقی پرداخت.

بخشی از مصاحبه گذشته محمد ذولفقاری شاعر هرمزگانی درباره نصرک با سایت هرمزگانی دات نت :

نصرک مخفف یا اسم مصغر شده ی نصرالله است . او آدمی بلند بالا / لاغر اندام / سیه چرده و بسیار شوخ طبع بود . زادگاه روستایی داشته و معلوم نیست چه زمانی به بندرعباس نقل مکان کرده . او بیشترین عمر پر بار هنری خود را در محله ی گورفرنگ به سر برد که اکثر ترانه های اصیل بندری محصول ذهن خلاقه ی اوست . با وجود این که حد اقل سواد خواندن و نوشتن نداشت و از لحاظ بینایی معیوب یا به گویش بندری بالا بینک بود چون روح نا آرام در شهر می گشت و تمامی مسائل و رفتارهای فردی و اجتماعی جامعه اش را به صورت ترانه در می آورد سپس با سازی به نام زه زه یا زینگ زینگو که ساخته ی خودش بود آهنگی برایش تدارک می دید و می خواند بعد دهان به دهان می گشت سپس همگانی و توسط گروههای موسیقی در مراسم ها اجرا و خوانده می شد که هم اکنون هم کم وبیش ادامه دارد از ویژگی های خاص ترانه های نصرک می توان ارتیک بودن / عریان گویی / هجو و طنز نام برد / گاه چون عاشق بی قراری عاشقانه می سرود که ترانه ی سیه چشمون مریم و گلدونه ی نار یا همان ماست امواردن زیباترین عاشقانه های اوست و گاهی هم بینش و نگاه او رنگ و بوی سیاسی می گیرد مثلا موضوع کشف حجاب و مسئله ی تلفن و تلگراف بلژیکی ها را پیش می کشد و خلاصه با شامه تیز هنری اش از هیچ رفتار و اتفاقی نمی گذرد و همین ویژگی هاست که برخی ترانه های نصرک را زندگی و تاریخ زنده ی هرمزگان می دانند اگرچه از روزگار زیست نصرک زمان زیادی نمی گذرد با این وجود زندگی او در هاله ای از ابهامات به سر می برد و تاریخ تولدش مشخص نیست ولی مرگش در سال ۱۳۲۸ در اثر بیماری که در سفرش به دوبی گریبانگیرش می شود اتفاق می افتد و در قبرستان قدیم سید کامل به خاک سپرده می شود.

دیدگاهتان را بنویسید